Op het eind

Op het laatste moment

Moet alles nog gebeuren

Het is iets wat nooit went

De stress, de ruzies

De vervelende momenten

Het liefst zou ik ze allemaal verscheuren

~~~
Dit is de situatie op dit moment bij mij. Stress, stress en stress.

Daar ben ik dan weer, na een paar maanden. Ik had een weblog bij blogeiland maar na een paar weken was mijn weblog foetsie. Er was een fout in het bestan en daardoor was onder andere mijn weblog per ongeluk verwijderd. Nu heb ik een paar maanden een ( alweer ) nieuwe weblog bij wordpress.com. Hij doet het best goed maar deze vond ik zelf toch wat leuker... daarom ben ik van plan om hier weer terug te komen. Zul je natuurlijk net zien dat de reacties het weer net niet doen..

Ik STOP met deze weblog bij pimpblog - omdat niemand meer reacties kan plaatsen.
Daardoor ben ik nu verder gegaan bij blogeiland.

http://poemslife.blogeiland.nl/

Liefs, Marlijn.

Te laat.
Terug naar het begin,

Is dat echt wat je wil?

Er is zoveel verandert

Teveel om terug te gaan

Je leven veranderde door één zin

Dat kun je niet meer terugdraaien

Hoe graag je dat ook wilt

Je zult er mee moeten leven

Zoals ik leef zonder liefde van jou

Soms moet je ook dingen opgeven

Hoe moeilijk dat ook is

Je kunt niet alles hebben

Sommige dingen moet je ook verdienen

Ook als is er maar één ding

Dat belangrijk voor je is

Missen begrijp je nu hoe dat is

Leven zonder liefde van de juiste persoon

Schuilend in je eigen verdriet

Zodat niemand het ziet

En dat je langzaam kapot gaat

Aan je eigen stomme fout

Maar nu ben je al te laat

Verder reis ik dus elke dag met de bus naar school, één buschauffeur heeft me al toegevoegd op hyves! De meeste zijn gewoon koel!

Ook ik heb de geweldige toetsweek; Deel 2.
Leren,leren,leren, verder hem amper zien, omdat hij en ik allebij toetsen moeten maken...
Heb hem trouwens vandaag wel even langs zien lopen. Verder zit er nog niet erg vooruitboeking in. Beetje jammer dus.
-
Het goed nieuws is: Eindelijk de vakantie geboekt. Met zes andere vriendinnen een weekje naar Renesse! I can't wait, yeah it is so great xD

Ik dacht dat ik wel over je heen was

Bleek dat ik dat helemaal mis had

Elke keer kwam ik jou tegen

Niet jezelf, maar je foto’s, je naam

Alles over jou

Ook al splitsen we onze wegen

Leven we beide een heel ander leven

Mijn leven is niet compleet

Jij bent diegene die nog ontbreekt

Al die tijd heb ik mezelf voor de gek gehouden

Geen idee waarom

Het was in elk geval heel stom

Wie kan jou dan ook laten lopen?

Ik kan alleen nog maar hopen

Op jou


Verliefd zijn is leuk, maar iemand zo lang niet zien heeft ook zo zijn nadelen.

2008, een nieuw jaar, een nieuw begin...
Voor veel mensen, mensen met goede voornemens, waarvan ik er geen één ben. Ik hou me er toch niet aan, dus waarom zou ik ze dan hebben. Natuurlijk heb ik er wel een paar verzonnen, voor de gein. Niet dat ik ze serieus ga uitvoeren. Ik heb een hele tijd niks van me laten horen, was nogal laks en druk.
Soms heb ik echt heel veel zin om iets te typen maar de laatste tijd niet zo erg, tot dit moment ;)
Ik heb in elk geval een heerlijke vakantie! Mijn oud en nieuw was echt top! Verder natuurlijk nog veel meer leuke dingen gedaan...

En ik ben nog steeds verliefd. Of ik het wil of niet, ik ben het. Heb hem alleen nu al bijna 2week niet gezien! Ik heb absoluut geen zin in school, maar heel stiekem ook weer wel.... dan zie ik hem weer! Waar liefde toch niet goed voor kan zijn. Ook al is het nog onbeantwoord...

Onbeschrijfelijk deze gevoelens,
Jij geeft me een lach in mijn gezicht
Door jou voel ik me vrolijk
En stap ik niet meer uit bed met tegen zin
-
Komt er alleen nog een volgende stap
Of blijf ik staan op deze tree van de trap?

Verliefd zijn is heerlijk, daar ben ik het mee eens, maar in onwetendheid zitten is ook lang niet alles.
Daarom dit gedichtje, omdat ik gek wordt van mij gevoelens!
(serieus, als ik hem dan zie ik de gang wordt ik echt gek, ik kan me dan de hele dag niet meer concentreren,
dan ben ik toch liever niet verliefd! ;) )

Alhoewel ik het druk heb, is er wel tijd op verliefd te zijn, denk ik.
Dat ben ik dus, maar dat wil ik eigenlijk niet, maar ook weer wel.

In elk geval: IK BEN VERLIEFD.

Zo dat is er ook weer uit. Verder haat ik de regen, waar je door heen moet lopen omdat je band lek is. En nu ga ik weer, want ik heb het dus druk !
Toedeloe.

Iedereen is ziek, je hoort het overal, en dan kan ik natuurlijk niet achter blijven! Vorig weekend was ik dus ziek, en heb er de hele week nog last van gehad, en nog steeds! Ik had gister een heel druk programma, en één ding daarvan was een wedstrijd die ik moest zwemmen, nog nooit zo kut gezwommen! Hopelijk ben ik weer snel fit, want ik haat dit echt, het is niet dat ik nou superziek ben, maar ik zit gewoon niet lekker in mijn vel. Vanmiddag vier ik sinterklaas met vriendinnetjes van zwemmen, ben erg benieuwd, daar heb ik dan wel weer zin in (:

Ik heb hem niet voor een speciaal persoon geschreven, en niet dat er iemand overleden was... het voelde meer zoals dat wel zo leek.

Afscheidsgedicht.
Tijden veranderen
je word steeds ouder
tot op een moment
je het leven verlaat

Het mooie leven
met soms tegen slagen
waar je liever niet aan terug denkt

Het is nu de tijd
dat je gaat
dit is het beste
voor jou, voor mij
voor ons allebij

Ik zal je verschrikkelijk missen
maar jou nog langer pijn zien lijden
zou nog veel erger zijn

Daarom dit afscheidsgedicht
om je te laten weten
dat ik om je geef
dat ik jou zou missen
maar dat ik nog steeds leef

Dat ik nog steeds alle dingen doe
maar met jou in mijn achterhoofd
en dat mijn hart
beetje bij beetje
wordt ge dicht
dat ik weer vrolijk kan zijn
zonder die hartverscheurende pijn.

Ik had al eerder een blog geplaatst over mijn zwemvriendinntjes, die echt geweldig zijn. Toen ging het dus ook niet zo goed tussen mij en mijn vriendinnen van school. Gelukkig is dat nu al een tijdje opgelost, waar ik echt heel erg blij mee ben, want ook zonder deze 9 meiden kan ik niet zonder. Ik denk dat onze vriendschap zo speciaal is omdat we elkaar al zo lang kennen, één hecte groep zijn en veel mee hebben gemaakt met elkaar. 10 girls, one friendship vond ik dan ook wel een gepaste titel. Zo is het en zo blijft het. (:

In de zomervakantie en erna.. tot ongeveer eind oktober voelde ik me echt serieus kut. Ik zag echt op tegen mijn nieuwe school en met mijn vriendinnen liep het ook niet zo goed. Nu voel ik me echt stukken beter en ik voel me ook gewoon beter, daarvoor was ik supermoe, zwemmen ging niet goed.. en ik was vaak chagerijnig/verdrietig. Nu ik een beetje mijn plek op school heb gevonden en het weer goed is mijn vriendinnen gaat het weer super (: Maar dit gedichtje kon ik nog wel maken.. niet dat ik me nu zo voel, maar toen wel. Oja dit gedicht past nu wel goed bij het weer hihi.

Regen
Tranen stromen over mijn wangen
Ik voel ze niet
Ik voel alleen maar verdriet
Lopend door de stromende regen
Op zoek naar jou

Ik heb je gevonden
Maar ik kan niks zeggen
We kijken elkaar aan
En we weten het beide
Dat het een mooie tijd was
Maar nu splitsen onze wegen

Ik spring heel hard in een regenplas
En jij loopt weg
Steeds verder
Totdat ik alleen nog maar een stipje zie
De regen houdt op
Maar mijn tranen zijn er nog steeds
Ze verdwijnen niet
Pas als ik jou weer zie
Want jij alleen
Kan mij weer laten lachen
Weer laten schijnen
Zoals de zon dat doet

Jij komt alleen niet
En ik sterf langzaam aan
In mijn eigen verdriet.

Nu wordt het mijn derde keer dat ik meedoe aan een Nachtmarathon van zwemmen. Ik stond dit jaar reserve maar veel mensen hebben niet zoveel om de hele nacht te gaan zwemmen.... ik kan het begrijpen, veel mensen maken je ook uit voor gek, en zelfs gek dat er een wachtlijst voor is als je mee wilt doen! Ze weten alleen niet wat ze missen, de sfeer, de gezelligheid etc. We zijn vorig jaar eerste geworden, dat kwam mede door onze teamgeest. De hele nacht waren we bij elkaar met de hele club en het was gewoon SUPER! Het is dit jaar volgens mij het derde weekend van december, in elk geval het weekend voor de vakantie (:Ik zou wel even kort uitleggen wat de bedoeling is:Het begint om 20.00uur op zaterdag en is op zondag om 8.00 uur afgelopen
Eerst is er een half uur 50 meters zwemmen in estafette vorm Daarna wordt er 11 uur aan één stuk gezwommen ook in estafette en dan zwemt ieder 10 minuten tot dat de 11 uur voorbij is dan hebben we nog een half uur over en dan gaan we weer 50 meters zwemmen.
Het klinkt misschien nu wel een beetje raar.. maar het is echt heel erg gaaf, ik heb er in elk geval veel zin in (:

Hieronder een foto van de nachtmarathon vorig jaar; mijn club in het groen!

Zelf heb ik geleerd, wees positief. Ik heb dat vooral geleerd op mijn trainingskamp twee jaar geleden van zwemmen. Het is echt heel moeilijk om dat altijd te zijn, maar bij zwemmen, of sport in het algemeen lukt het me nu wel, en het heeft echt geholpen! Met die gedichtje wil ik je dat duidelijk maken.

Duister
Als je alleen maar de zwarte kant ziet,
Nooit leuke dingen doet
Niet meer kan lachen om leuke dingen
Geen mensen meer groet
Nooit meer wint
Elke liedje die je hoort afkraakt
Geen emotie meer hebt
Denk dan eens positief
Want je leven kan wél leuk zijn
Je moet het zelf alleen leuk maken
Probeer er voor te gaan
Geen leuke dingen over te slaan
Lachen zoveel je kunt
Zie je dan dat na de duisternis
Ook nog licht tevoorschijn komt?
Dat je gevoelens weer terug zijn
en dat je weet, dit was wat ik zo heb gemist.

Vorige week vrijdag, ik was vrij, en ik moest weer eens op de bus wachten. Het treinstation ligt achter de bushalte, je kunt dus zo zien wie eruit de trein komt. En ja hoor, wie komt eruit de trein: Robert! De jongen waar ik verliefd op was. Tenminste ik dacht dat ik dat nu niet meer was. Hij liep de weg over, en bleef daar wachten, hij stond ongeveer 25meter van mij vandaan, hij keek wel steeds mijn kant op, hij dacht vast dat hij mij herkende maar het niet zeker wist. Ik keek trouwens zelf ook steeds naar hem. Het stome was: mijn hart ging sneller te keer.... werd zenuwachtig, ik dacht als hij nou hier heen komt, wat moet ik dan zeggen etc. Ofterwijl ik ben nog gewoon verliefd. In de bus terug was ik alleen maar aan hem aan het denken, ik dacht echt kut, waarom moet ik hem nou weer zien, net toen hij mijn gedachten uit was. Jammer genoeg; over liefde heb je uiteindelijk niet de macht. Verliefd ben je of niet.

Bijna ben ik dan al weer zeventien jaar.... het is leuk om jarig te zijn, maar ik moet zeggen, er zit één groot nadeel aan, vooral dit jaar! Je verjaardag vieren... opzich is dat niet het probleem. Ik heb mijn vriendinnen uitgenodigd... ze komen allemaal! Alleen ik heb dus ook nieuwe vrienden... nu op mijn nieuwe school, die ervan uitgaan dat ik ze uitnodig, tenminste ze zitten te vissen. Ik ga ze denk ik wel uitnodigen, maar niet tegelijk met mijn vriendinnen, heb ik redenen voor maar zet ik er even niet bij ;)

Alleen ik moet mijn verjaardag dan dus in twee keer vieren, en daar heb ik zelf niet zoveel zin in.. maargoed aan de andere kant ook wel weer, we zullen wel zien waar het schip strand....

Laat ik nu maar eerst zeventien worden.. (dat wordt ik zaterdag)

Jongens en meisjes, het is nu écht tijd om feest te vieren. Ik ben nu écht van het busmeisje af. Ik negeer haar nu al ongeveer 2 weken, en doe al een maand kortaf, en nu helpt het (EINDELIJK). Vanmorgen zei ze geen hoi meer tegen mij, ommyngod wat was ik blij. Niet dat hoi zeggen erg is, maar dan gaat ze vanzelf wel weer door met praten, dus nu ben ik SUPER blij.

Verder heb ik net getraind ( zwemmen) en omg wat was die zwaar, ik was echt dood! Ik ben volgens mij nog nooit zo dood geweest en verzuurd, alles was rood, ik was letterlijk een tomaat, maar het was wel weer lekker, echt hard gezwommen! En zondag ga ik hardlopen met een zwemvriendinnetje, jaja sportief bezig!
Ik mag namelijk GEEN suiker meer... ben ik allergisch voor blijkt.. en afvallen is natuurlijk nooit verkeerd ( behalve op de verkeerde manier , en als het niet nodig is) maar ik ben toch wel iets aangekomen de laatste jaren, dus bij mij kan het geen kwaad! Alhoewel afkicken van lekkere dingen wel moeilijk is, respect voor al die mensen die alleen maar gezond eten!

En........ Prisonbreak en Grey's zijn weer op tv , in Amerika, maar ik kijk het ook! zo lovley! Mijn dag word daar gelijk weer goed van, en over een week ook al vakantie, het leven kan niet mooier, behalve dat ik daarna toetsweek heb, maar daar wil ik nu niet aandenken! Fijn weekend allemaal ;)

Twee weken geleden had ik kamp van mijn zwemclub, het was echt té amazing. Toen realiseerde ik me ook hoeveel ik eigenlijk van die mensen hou, echt zonder hun had ik het niet gehaald. Ik ga vooral om met meiden van 20/21 jaar ongeveer, echt daar kan ik heel erg goed mee opschieten, met iedereen wel, maar met hun toch wel het meest. Ze hebben er voor gezorgd dat ik nu wel zelfvertrouwen heb en gewoon lol in mijn leven heb. Vandaar de titel, niet dat ze dit ooit zullen lezen, maartoch .. bedankt voor alles.

Dit zijn echt de één van de leukste mensen die ik ken.
( Dit was trouwens met Kwalleballen, heerlijk!)

zielig
Soms staan de tranen in mijn ogen
Alleen rolt de traan niet naar beneden
Maar blijft hij in mijn ogen kleven
Ik durf niet te huilen
Ik durf mijn verdriet niet te laten zien
Straks denken mensen dat ik zielig ben
Dat ben ik diep van binnen
Iedereen is wel eens zielig
De een alleen wat meer als de ander
Ik hoor bij de groep die niet vaak huilt
Maar wel bij de groep
Die vaak eenzaam is
Ook al heb ik veel mensen om me heen
De juiste persoon is er niet bij
Ik mis alleen maar hem
Het kan gewoon niet
Dat hij er altijd is
Maar dat is wel het liefste wat ik wil
Dat mijn beste maatje er voor mij is
Want hij is diegene die ik het meeste mis

Spreekt wel voor zich, denk ik.

Daar ben ik weer! Ik heb een tijdje niks van mij laten horen, wat ik toch erg slecht van mezelf vindt, maarja, je kent het wel, school, trainen, slapen en tussendoor een beetje msnen etc. Het gaat nu goed op school, heb nu een vast groepje, met aardige mensen, sommige zijn een beetje raar, en waarschijnlijk ook niet echt mijn type, maar verder kan ik het steeds beter vinden met de meeste! Het welbekende busmeisje, kots, heeft nu ruzie met 'mijn groepje', maar dat vind ik absoluut NIET erg. 'Mijn groepje' trouwens ook niet. Onderling heeft men ook wel eens ruzie, we hebben namelijk 1 stelletje erbij zitten, en die zijn het toppunt van klefheid, en dat is iedereen nu zat...

Qua de lessen/niveau etc. kan ik het allemaal wel volgen, alhoewel mijn eerste cijver een 4,5 was op een engels so ( onverwachts) met domme fouten, ben ik van plan het volgende cijver toch wat mooier te laten zijn. Het is geen goed begin, maar daar wil ik dan ook zo snel mogelijk verandering in brengen!

Ik zou even vertellen hoe het mijn mijn leventje gaat, al een tijdje niet meer geschreven, ik ga nu voornamelijk over school schrijven, ik heb zoals jullie al wel hebben gelezen, een nieuwe school, klas, mensen. 1 meisje woont in het zelfde dorp als mij, en stapt in dezelfde halte in, vroeger heb ik bij haar op de basisschool gezeten ( ongeveer 1 jaar). Daarvan ken ik haar nog, ze praat nogal veel, niet erg knap, hongaars uiterlijk, klein, niet echt mode bewust. Ze denkt dus ook gelijk dat iedereen haar aardig vind, op het eerste gezicht denk je ook wel, goh wat een leuk spontaan meisje, behalve jammer van die broek. ( Iedereen loop in een skinny, zij komt daar in het model 0 aanlopen). Maar als je haar even hebt gesproken... dan word je na een tijdje wel een beetje gek van haar, ze doet havo, net als mij, maar ik kan dat soms niet begrijpen, soms is ze zo dom. Ook heeft ze verhalen van, dusss ... niet erg boeiend ofzo. Nouja ik vind haar nu niet meer zo aardig, en elke keer in de bus gaat ze naast mij zitten, aaaaaaargh, laatst had ik mijn iPod in, vraagt ze mag ik ook een oordopje, nouja toen zei ik maar ja, gelukkig zit ik morgenvroeg niet bij haar in de bus!!!!! Tijd voor een feestje.

Lekkere standaart titel, I know. Maarja het is ook gewoon, de waarheid. Ze zeggen altijd: de waarheid is hard, in dit geval klopt dat zeker weten. Morgen begint mijn eerste schooldag weer! Aan de ene kant heb ik ook wel weer zin in school... weer regelmaat. Aan de andere kant ook niet, huiswerk. Het hoort er alleen bij, en iedereen heeft het, dus ja. Ik ga nu naar school in een stad hier 25km vandaan, en waar een hele leuke jongen woont, een vriend van mijn broer. Misschien kom ik hem wel iets vaker tegen, zo zie je maar weer, school heeft toch ook nog wel voordelen !

Daar

Daar, ver weg
in eenzaamheid
loopt een meisje.

Ik zie haar
steeds verder weglopen
Ik weet hoe erg ze leid.

Daar, ver weg
loop een meisje
te hopen,
dat het ooit weer goed komt.

Daar, zo ver weg
loop hetzelfde meisje
wachtend, op goede hoop
ook al weet ze,
dat komt nooit.

Een nieuw gedichtje, omdat iedereen zich wel eens eenzaam voelt. En soms voel ik me ook eenzaam, en hoop ik dat het weer goed komt... terwijl ik dan weet dat het nooit meer zo wordt als dat het vroeger was. Zoals bijvoorbeeld hoe het vroeger was met mijn beste vriend. Dat hij veranderd is, en ik ook. Dat kun je niet meer terug draaien.

Een wand

Het leven is soms zo mooi
de zon schijnt
de bloemen staan in bloei
iedereen is vrolijk
tenminste dat lijkt zo
het is alleen de buitenkant
binnenin is het één grote zooi
verdriet en haat
Er zit alleen een wand
die dat verbergt
en die het zo laat

Het is niet zo, dat bij mij alleen maar verdriet en haat is, maar het is zeker niet allemaal maar zonneschijn. Veel mensen zijn zich daar toch niet van bewust, of hebben soms niet door, dat niet iedereen altijd even vrolijk is, of geen problemen heeft. Vandaar dit gedichtje.

Morgen is het weer zo ver... kappertime!
Ik heb eigenlijk geen idee hoe ik mijn haar wil, ja wel 'een beetje'.. maar dat is lekker vaag. Ik zie morgen wel, lelijker als nu kan het niet !

Ik begin opnieuw, nieuwe blog, nieuwe school,nieuw sport seizoen, nieuwe gedichten.
Maar toch blijft alles hetzelfde, de mensen die je kent, blijf je kennen, je hebt niet opeens een andere broer, of moeder... dat geeft toch ook weer een stukje zekerheid, dat je niet helemaal alleen bent, alhoewel ik dat soms vaak wel denk. Zoals de meeste meisjes, heb ik geen beste vriendin, of een échte vriendin, waar je je hart bij kan luchten, daarom ben ik misschien ook wel weer met een nieuwe blog begonnen, dit wordt mijn nieuwe vriendin! Heel veel plezier met het lezen van mijn onspannende leven, en mijn gedichten, die ik nog nooit aan iemand écht heb laten lezen.

tot snel!

Liefs M.